 Marcel Wróblewski
(1897-1943)Członek POW, właściciel restauracji w Rajgrodzie i Grajewie w okresie II RP. Ur. 18 VI 1897 r. w Rajgrodzie jako syn Andrzeja i Józefy Zimińskiej. Również w Rajgrodzie ukończył szkołę powszechną, a następnie pomagał rodzicom na roli. W dniu 15 III 1917 wstąpił do POW w Rajgrodzie, gdzie przyjął ps. „Mucha”. W POW należał do bojówki, która m.in. dokonała spalenia stert siana prasowanego na łąkach biebrzańskich. Bardzo często jako spostrzegawczy i odważny był delegowany na Suwalszczyznę, gdzie prowadził niepodległościową agitację i zakładał lokalne komórki POW. Od dnia 1 czerwca 1918 r. (od chwili aresztowania Chróścielewskiego) zostaje komendantem lokalnym POW w Rajgrodzie. Bierze aktywny udział w rozbrajaniu Niemców.
Następnie 12 XI 1918 r. wstępuje na ochotnika do wojska do 33 pp, w szeregach którego wziął udział w wojnie polsko – bolszewickiej. W jej trakcie, w bitwie pod Ossowem 14 VIII 1920 r., zostaje ciężko ranny w obie nogi. Rekonwalescencję odbywa w szpitalu w Poznaniu. W dniu 29 IV 1921 r. w stopniu starszego sierżanta zostaje przeniesiony do rezerwy.
Po powrocie z wojska otrzymuje koncesję na restaurację, którą początkowo przez 7 lat prowadził w Rajgrodzie, a następnie w Grajewie. Co najmniej od 1936 r. prowadził handel towarami łokciowymi w Grajewie w lokalu na Alei 9 PSK nr 1. W obu miastach angażuje się również w działalność społeczną m.in. w: Związku Strzeleckim, Związku Peowiaków, Związku Inwalidów, LOPP.
Od 1922 r. był żonaty i posiadał co najmniej jedno dziecko.
Za działalność niepodległościową i udział w walkach został odznaczony: Krzyżem Walecznych z 2 okuciami i przedstawiony do odznaczenia Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem POW, Odznaką Pamiątkową Rozbrajania Niemców, Medalem Polska Swemu Obrońcy,
W okresie II wojny światowej był prawdopodobnie więźniem Pawiaka. Został zamordowany 29 V 1943 r. na ul. Gęsiej w Warszawie (informacja ta podległa w tej chwili sprawdzaniu). Wykorzystane materiały:
CAW – dokumenty nadania Krzyża Niepodległości M.Wróblewskiemu z 16 III 1937 r.
|
